مرد خردمند هنر پیشه را / عمر دو بایست در این روزگار

تا به یکی تجربه اندوختن / با دگری تجربه بردن به کار!

   اگه هممون تجربیات مفیدمون رو در اختیار دیگران قرار بدیم، همه میتونن با انتخابا و تصمیمای درست تر، از وقت و عمرشون بهتر استفاده کنن.

   نوشتن، ابراز دیدگاهای شخصی نویسنده یا احساسات و عواطفشم هست! این جوری فرصتی هم برای نقد و ارزیابی میشه فراهم کرد، هر چند بدیهیه کسایی که دیدگاهاشون رو در کادر هنر بیان می کنن دمِشون خیلی گرمه!
   هنر رو ولی باید خلق کرد! هر چن بضی وقتا دمِ دسته ولی پیش فرض نیست که تنظیمش کرد! کالا نیست که پیش فروشش کرد! باید پِیِش رفت و یکی از راهای خوبش نوشتنه! نگذریم از خوبیای دیگش : از کار راه انداختناش، به خصوص منفعتای امروزیش! و تموم حرفاش... نگذریم از دردِ دلا و خندوندنا و همه و همه، که میتونه با یه قلم قشنگ توی سرشتش نهادینه بشه.

   خلاصه این که بلخره ما اومدیم!

منبع : درک و خلاقیت؛ هنر مسئله حل کردن!چرا دوری و رنجوری؟!
برچسب ها :